دستهای کیهانی
مرگ پروانه...

 

رها و آرام و بی دغدغه  بالهایش را گشوده بود و 

 خود را به باد سپرده بود

سرمست از خاطره ی بودن با گل سرخ که......

شیشه ی کامیون و ناله ی برف پاکن؛

پایان یادآوریِ لذتِ هم آغوشی و پرواز پروانه بود  !

ما همه پروانه ایم !!!!

 

 

...

پيام هاي ديگران()     link     پنجشنبه ۱ بهمن ۱۳۸۸ - مریم (دستهای کیهانی)