دستهای کیهانی
می خواستم بگم ...

می خواستم بگم هی....سال نو داره میاد...بهار داره میاد ؛

اما دیدم این حرفا از حوصله ام خارجه دیگه،یعنی زمستونِ

نداشته؛ با انبوهی آدمهای باطنا ً برفی که همه ی هدفشون

شده اینکه خودشون آب نشن و همچنان با چشمای دکمه ای و

تاریکشون بیخ ریش دنیا آویزون باشن حالم و بد میکنه!

می خواستم بگم آهای مردم ...سال نو مبارک......

بعد دیدم وقتی شقایقها رو به جرم عاشقی سر بریدن و ندای

قناری در گلو خفه شد و نهالها کنده شد و خاک شد سرشار از

ناگفته ها ،چقدر این جمله بی معنی جلوه میکنه ! کدوم مبارک؟

می خواستم بگم الهی دلتون خوش و تنتون سالم .....

نگاه کردم به این طرف و آنطرف ....گفتم خیلی خب...

تنتون سالم ،حلّه؟....یکی گفت ...........اینم لاینحلّه !!!!

می خواستم بگم بهار ،عشق،انرژی مثبت ،گذشت ،دوستی ،

یکرنگی ،صفا ....

اشکم در اومد و دلم هنوز داره میسوزه برای همه ی نداشته ها!

پ .ن :مواظب دلهاتون باشین .

...

پيام هاي ديگران()     link     دوشنبه ٢٤ اسفند ۱۳۸۸ - مریم (دستهای کیهانی)

بگذر و بگذار...

 

"بگذر و بگذار "  مسافر شهر باران گفت .

و او آنقدر پر بود از تنهایی که حتی در حیاط خلوت دلش هم

 جایی برایش نبود ؛ لبریز شد و به ناگهان جاری !

باید میرفت ایستادن تنها هوایش را بارانی تر میکرد

دلش را در حریر عشق پیچید و به گل حسرت سپرد و آرام گفت:

" گفته بگذار ، میگذارمش ولی ......

جان اقاقیها ،به حرمت شقایق ها ؛

مبادا این یاغی را به هرکسی بسپاریش

 پای رفتن ندارم اما از من خواسته است بگذرم و بگذارم ........

جان تو و جان دلم ! مبادا زندانیش کنی ! 

بگذار پنجره ای رو به جاده داشته باشد و هرزگاهی برایش از

مسافری بگو که خواهد آمد تا امیدش همیشه زنده بماند ."

هنوز پس از سالها او دارد میرود آنهم بی دل !

 به این امید که مسافر شهر باران بازگردد و صدایش زند و به او بگوید:

"مگذر و مگذار ......."

او نمیدانست که فریاد مسافر در هیاهوی دنیا و دیوار فاصله ها

گم میشد؛ پس همچنان می رفت .

 

 

...

پيام هاي ديگران()     link     شنبه ۸ اسفند ۱۳۸۸ - مریم (دستهای کیهانی)